Gepost op

Waar lopen ouders vaak tegen aan?

1. Weerstand vanuit de buitenwereld
2. Je eigen sensitiviteit
3. Perfectionisme
4. Je eigen grenzen

1. Weerstand
Wat weten andere mensen het toch altijd beter. Uit goede bedoelingen willen ze allemaal hun opmerking geven, of hun mening delen. Wat kun je daar onzeker over worden.
Jij kent je kind als beste en jij weet dan ook als beste wat goed is voor je kind.
Onbegrip vanuit je omgeving, misschien zelfs kritiek. En wat doe je, sta je jezelf nog te verantwoorden ook.
Jij begrijpt de buitenwereld niet en de buitenwereld jou niet.

2. Je eigen sensitiviteit
Door je kind krijg je een spiegel te zien van jezelf. Dit kan oude pijn naar boven halen.
Enerzijds heftig, anderzijds mooi omdat jij het voor jouw kind anders kunt doen.
Kinderen hebben nu eenmaal het meeste baat bij een goed voorbeeld. Als jij verandert, verandert je kind ook.

3. Perfectionisme
Veel volwassene beschikken over de eigenschap van perfectionisme. We willen het zo graag goed doen en voelen goed aan waar de behoeften van onze kinderen liggen. Het is een mooie kwaliteit, maar het kan je ook goed in de weg zitten omdat het niet snel goed is en jij over grenzen heen gaat om alsnog een perfecte ouder te zijn. Bovendien willen ouders vaak voorkomen dat hun kind door dezelfde ervaringen als henzelf heen moeten.

4. Grenzen
Als ouder voel je vaak heel erg goed aan wat je kind nodig heeft. Dat is een prachtige eigenschap. Maar we vergeten wel eens dat onze kinderen dat ook doen, zij voelen jou ook heel goed aan en spelen onder ander in op schuldgevoelens. Ja, je leest het goed, daar maken ze – zo slim als ze zijn – gebruik van.

En vaak willen we onze kinderen dat geven wat we zelf niet gehad hebben en bovenal willen we de liefde van onze kinderen niet kwijtraken (dat geldt vooral voor ouders die gaandeweg zelf de liefde zijn kwijtgeraakt).

We geven, geven en geven. Daar hebben we werkelijk alles voor over. Valkuil is echter dat we snel geneigd zijn om dingen te doen die we eigenlijk niet willen of omgekeerd, dat we dingen niet doen die we juist wel willen. Het gevolg daarvan is dat we niet alleen een soort grenzeloosheid aanbieden, maar daarin snel onze eigen grenzen overschrijden. En dan denken we dat onze kinderen over onze grens heen gaan. Niemand kan echter over jouw grens heen gaan, dat kun je alleen maar zelf laten gebeuren.

Als je de hele dag door dingen doet die je niet wil en die dingen die je wel wil juist niet, dan loop je uiteindelijk helemaal leeg en zul je je ongetwijfeld uitgeput voelen aan het eind van de dag en zou je zelfs je eigen er de schuld van kunnen geven.

Herkenbaar?
Heb jij hier last van?

Binnen 2 gesprekken kun jij hier geen last meer van hebben.

Info@puur-gevoel.nl