Gepost op

Hoe denk jij over overvloed? Heeft iemand van jouw familie de oorlog mee gemaakt?

Afgelopen weekend ben ik samen met mijn man weg geweest. Even er tussen uit. De kinderen waren bij de oma’s en opa logeren. Heerlijk, even tijd met elkaar. Zoals je me misschien wel vaker hebt horen zeggen is dat je energie aan creativiteit los komt als je rust neemt.

Wanneer ik voorgaande jaren een weekend weg ging had ik die 3 dagen echt nodig om even op adem te komen. Creativiteit kwam dan niet aan te pas. Het was meer een rust in mijn hoofd die ik dan even kreeg. Even weg uit de gejaagde cultuur, even geen gehaast, even geen ge-moet, gewoon even niks.

Daar heb ik gelukkig geen last meer van. Het was direct genieten en er is een golf aan creativiteit los gebarsten. Ideeën voor komende periode genoeg dus.

Wat ik je eerst wil delen zijn de overtuigingen die van mezelf tijdens het ontbijt zichtbaar werden voor me. Ik denk voor vele herkenbaar….

’s Ochtends komen we in de ontbijtzaal van het hotel. Het eerste wat me opviel was het massale eten. ’s Ochtends ben ik eigenlijk helemaal niet zo’n grote eter, maar op dat moment werd ik er wel een beetje hebberig van. Wauw! Ik voelde een golf van overvloed op me af komen.

Met het gevolg dat het volgende op mijn bord lag: 1 geroosterde boterham voor het eitje wat ik erbij had gepakt. 1 broodje met kaas, 1 mini chocolade croissant, 1 stukje ontbijtkoek en 1 banaan.
Misschien denk je wel, maar dat is toch niks bijzonders. Nou, voor iemand die normaal een schaaltje yoghurt of 1 boterham eet is het toch best massaal.

En terwijl het allemaal op het bord ligt en ik begin te eten, hoor ik mezelf denken “als ik dadelijk alles op heb en nog meer lust, dan is er nog genoeg”. Uiteindelijk ging de banaan en ontbijtkoek mee naar buiten, want dan zouden we als tussendoortje iets bij ons hebben (schaam, schaam).

Daar kwam de bezinning! Ik ben bang dat er niet genoeg is. Ik eet teveel, omdat ik bang ben dat er dadelijk niet meer genoeg is. BAM! Dat is een overtuiging van de mensen die de oorlog hebben meegemaakt. Zo hoef ik toch niet meer te denken. Op dat moment besloot ik het volgende te denken:

– Er is altijd genoeg eten
– Ik vertrouw erop dat er altijd voldoende eten is
– Ik weet dat ik altijd een keuze heb om te mogen eten
– Ik heb geen voorraad nodig, ik heb het vertrouwen dat ik altijd eten kan halen wanneer dat nodig is
– Ik heb altijd voldoende geld om eten te kopen
– Ik eet alleen wat ik nodig heb

Rationeel wist ik het allemaal wel, is het ook wel logisch dat je altijd eten kan halen bij de supermarkt. Maar mijn gevoel dacht anders. En dat is nu veranderd. Waarschijnlijk een overtuiging die ik van een van mijn voorouders heb meegekregen. En als ik in mijn familie kijk, dan hebben misschien wel meerdere deze overtuiging ;>).

De dag erna gingen we weer naar de ontbijtzaal. Tot mijn verbazing had ik onbewust 1 snee met kaas voor me liggen. Precies voldoende om mijn ochtend door te komen. Maar wat denk je…. Stonden er 4 glazen drinken voor me. Wat moest ik lachen hierom. 1 thee, 1 water, 1 jus en 1 melk.
De overtuiging is veranderd bij het eten, maar bij het drinken zat nog een overtuiging over angst en tekort hebben. Die overtuiging heb ik ook maar meteen veranderd.

Wie herkent zichzelf of iemand hierin?

11 gedachten over “Hoe denk jij over overvloed? Heeft iemand van jouw familie de oorlog mee gemaakt?

  1. lekker toch om je helemaal over te geven aan een hotelontbijt. Dan eet je weer eens dingen die je thuis niet zo snel zou nemen.

  2. Goh ik heb er eigenlijk nooit zo bij stil gestaan! Mooi artikel!

  3. De angst om te kort te hebben op het gebied van eten heb ik niet. Maar soms wel met andere dingen. Zoals mensen die voorkruipen waardoor ik niet aan de beurt kom.

    1. Oh ja inderdaad, ook zo eentje.

  4. Dat gevoel van overvloed herken ik helemaal. Mijn ogen puilen ook altijd uit wanneer ik eens een keer in een hotel ben en heb dan ook d neiging om te veel op te scheppen, want stel je voor dat dat lekkere broodje er straks niet meer is. Toch hou ik me altijd in en voel wel een plaatsvervangende schaamte voor andere mensen die echt hun hele bord opscheppen.

    1. Ik herken een overtuiging bij je “wat denkt een ander hier wel niet van”.

  5. Soms is het bij bij, dat hangt van de situatie en eten/gerechten die op tafel.

  6. Ja, ik kan me daar wel een in vinden haha. Herkenbaar geschreven.

  7. Ik ken de angst om tekort te hebben niet. Wij hebben altijd genoeg en je kan ook altijd halen, mits je aan een budget moet houden natuurlijk.

  8. Goed om bij stil te staan. We leven gelukkig in een land waar genoeg eten is en overal verkrijgbaar. Toch blijft er iets in ons zitten dat we bang zijn om te kort te komen. Dat zal langzaam moeten slijten (en komt hopelijk nooit meer terug)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *